Antraknoza maliny (Elsinoë veneta) to jedna z najgroźniejszych chorób grzybowych atakujących zarówno pędy, jak i owoce malin. Choroba ta szczególnie intensywnie rozwija się w warunkach wysokiej wilgotności i umiarkowanych temperatur, prowadząc do osłabienia roślin, strat plonu i obniżenia jakości owoców.
Objawy choroby
Pierwsze symptomy antraknozy pojawiają się na młodych pędach w postaci drobnych, purpurowych plam w miękiszu korowym. Z czasem plamy te powiększają się, przybierając szarobiały kolor z charakterystyczną fioletowo-czerwoną obwódką. Na starszych, dwuletnich pędach często występują podłużne spękania kory, które osłabiają roślinę i zwiększają jej podatność na przemarznięcie w okresie zimy.
Silnie porażone pędy mogą zamierać, a rozwijające się z nich pędy boczne i owoce są zdeformowane. Grzyb infekuje również kwiaty, szypułki, działki kielicha, liście oraz owoce, gdzie objawy mają podobny charakter – drobne, brunatne lub purpurowe plamki, które z czasem zasychają.
Na owocach widoczne są zniekształcone pestkowce, często brunatniejące i marszczące się. Takie owoce nie dojrzewają prawidłowo, tracą wartość handlową i szybko zasychają.
Skutki antraknozy
W warunkach sprzyjających rozwojowi choroby – wysokiej wilgotności i częstych opadów – antraknoza może doprowadzić do:
-
przedwczesnej defoliacji (zrzucania liści),
-
deformacji i zdrobnienia owoców,
-
zamierania pędów,
-
a w konsekwencji do znacznych strat plonu.
Profilaktyka i zwalczanie
Aby ograniczyć występowanie antraknozy, zaleca się:
-
zakładanie plantacji na stanowiskach przewiewnych,
-
unikanie zastoisk wilgoci,
-
regularne usuwanie i niszczenie porażonych pędów,
-
stosowanie oprysków ochronnych w okresach zwiększonej wilgotności,
-
utrzymywanie odpowiednich odstępów między rzędami dla lepszej cyrkulacji powietrza.
Dobrze prowadzona profilaktyka i właściwa agrotechnika to klucz do ograniczenia strat spowodowanych przez tę chorobę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz