Rdza maliny (Phragmidium rubi-idaei) to choroba grzybowa o wieloetapowym cyklu rozwojowym, która może powodować poważne straty na plantacjach. Jej objawy pojawiają się już późną wiosną i stopniowo nasilają się aż do jesieni, obejmując liście, ogonki liściowe, szypułki, działki kielicha, a nawet pestkowce czy pędy.
Wczesne objawy – ecja
Pierwsze symptomy rdzy maliny widoczne są na przełomie maja i czerwca. Na górnej stronie młodych liści pojawiają się żółtopomarańczowe czareczki – skupienia ecjów, wypełnionych zarodnikami ognikowymi. Ecja mogą wystąpić również na ogonkach liściowych, kwiatostanach czy działkach kielicha.
Letnie porażenia – uredinia
Od końca czerwca do lipca choroba przenosi się na dolną stronę liści, gdzie tworzą się pomarańczowordzawe skupienia urediniów, czyli zarodników rdzawnikowych. Czasem objawy można zauważyć także na działkach kielicha czy nawet pestkowcach, co czyni chorobę jeszcze bardziej uciążliwą.
Jesienne stadium – telia
Od połowy lipca aż do późnej jesieni wśród urediniów zaczynają pojawiać się czarne skupienia teliów, czyli zarodników przetrwalnikowych. To one zimują na porażonych tkankach i stanowią źródło infekcji w kolejnym sezonie.
Skutki porażenia roślin
Silnie porażone liście żółkną i przedwcześnie opadają, co prowadzi do osłabienia krzewów. W efekcie rośliny gorzej znoszą zimowe mrozy i słabiej plonują. Choroba może porażać również pędy – zimą w miejscu infekcji powstają głębokie nekrozy, które sprawiają, że pędy łatwo się wyłamują lub zasychają w następnym sezonie, szczególnie podczas upalnej pogody.
Rdza maliny to choroba wymagająca czujności oraz regularnej ochrony, zwłaszcza w sezonach o zwiększonej wilgotności powietrza.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz